The Five O’Clock Heroes

Datum: 22-3-2007

The Five O’Clock Heroes. Een bandnaam waarmee je voor de dag kan komen en dan ook nog een album dat aanslaat. Leadzanger Antony Ellis vertelt vlak voor zijn optreden in de Ekko, Utrecht, op 25 februari over het snelle succes van hun rockband.

Five O'Clock Heroes

Het debuutalbum Bend to the breaks lijkt een direct gevolg van de weg die de band gevolgd heeft: zowel Engelse als Amerikaanse invloeden met een energie die alleen jonkies op hun debuutalbum durven te gooien. De vier heren zijn 22, 25, 26 en 27 jaar en lijken nu al te weten hoe het werkt in muziekland.

“Vier jaar geleden zijn we begonnen: we wilden gaan opnemen met de nummers die we al live speelden. Vier nummers hebben we toen opgenomen op EP en uitgebracht. Uiteindelijk is daarna de rest van het album vrij snel opgenomen in een paar dagen tijd.”
“We hebben meer materiaal, maar we willen meer tijd in de studio hebben. Dit eerste album is zeer snel opgenomen en miste muzikaal gezien iets. De rauwheid wordt gewaardeerd, maar van mij mag het wat meer aandacht krijgen.”
“We zijn nu al zo lang on the road, dat we graag de studio weer in willen maar dat we wel voorzichtig zijn met wie we dat zullen doen. We moeten gestimuleerd worden, maar wel onze eigen stijl kunnen houden. Ook al is New Rave in, dat betekent niet dat wij dat ook willen doen.”

Met zowel Engelse als Amerikaanse bandleden weten de Heroes van beide walletjes te eten. “Ik woonde toen in New York en het gebeurde gewoon. We waren in dezelfde bars en kenden dezelfde bands. Het ging vrij snel allemaal. Hoe de muziekindustrie in Engeland werkt, heb ik niet zoveel respect voor. Er zijn heel veel getalenteerde bands in Engeland, maar binnen zes maanden wordt je weer uitgekotst. Wij hebben dat gelukkig nooit hoeven meemaken, doordat we in Amerika zijn begonnen. In Amerika is het moeilijker om door te breken. Het is hard werken, maar dat is iets waar ik wel van houd. We gaan daar weer touren in mei.”

Muzikaal gezien worden ze van het postpunk kastje naar jiggyrock muurtje gestuurd, maar Antony weet wat hij belangrijk vindt. “Elvis Costello heeft een zeer grote invloed op mij gehad. Hij is niet bang om in zijn teksten echt te zeggen wat hij wil. Maar ook bijvoorbeeld The Rolling Stones zorgden ervoor dat ik melodieën leerde waarderen. Veel kinderen die op hun kamer op hun gitaar pingelen, moeten idolen hebben om te kunnen dromen.”

“The Mystery Jets zijn echt geweldig. Het zijn vrienden geworden en ik wil er graag mee gaan optreden. Vaak heb ik van bands dat ik één nummer van ze goed vind. Zo is Golden Skans van The Klaxons geweldig, terwijl hun genre mij niet helemaal aanstaat.”

Tot nu toe lijkt Nederland de Heroes goed te bevallen. “Gisteravond speelden we in Rotown in Rotterdam. Dat was voor ons de eerste Europese show die uitverkocht was. Vanavond de Ekko en morgen Paradiso. Nederland is altijd wel goed voor ons geweest.”
“Het publiek in Amerika is wel wat ouder, ook doordat je 21 moet zijn om naar binnen te mogen. Hier zijn ze wat jonger, maar wel een leuke mix: vooraan de jonkies en hoe meer je naar achter kijkt, des te ouder ze worden. Verder blijft het erg leuk om normaal met het publiek om te kunnen gaan. Na afloop van het concert een biertje met ze drinken; dat moet kunnen.”

Leave a comment

name*

email* (not published)

website